Woensdag 01 februari 2017

Solliciteer met je hart!

Hoewel we niet genoeg kunnen benadrukken dat het belangrijk is om goed beslagen ten ijs te komen tijdens het solliciteren, is het even goed van belang om een stuk spontaniteit te bewaren. Toonbeeld van solliciteren vanuit je passie, en mét je hart, is Marloes van Daalen. Ze vond een vacature bij NOC*NSF op werkenindesport.nl waarvan diezelfde dag de deadline verstreek. Ze schreef in korte tijd een spontane brief die de werkgever meteen aansprak. “Dan moet het echt zo zijn geweest.”

Voor Marloes was al snel duidelijk dat ze een loopbaan in de sport wilde. Daarom koos ze ook voor een MBO Sport & Bewegen, en had ze daarnaast een bijbaan bij sportschool Sports Planet. “Ik gaf zwemles, organiseerde sportactiviteiten, stond achter de bar, ik deed er eigenlijk van alles”, vertelt Marloes. “Na het MBO ben ik er zelfs een jaar fulltime gaan werken, maar hoe fantastisch ik het werken in de sport ook vind, dit was voor mij niet het niveau waarop ik wilde blijven werken. Ik ben toen gaan kijken wat ik zou willen. Ik schrijf graag en houd van organiseren, dus uiteindelijk koos ik voor een vervolgopleiding Bedrijfscommunicatie aan de Hogeschool van Utrecht. Daarnaast bleef ik in de sportschool werken.”

Deadline diezelfde dag

“Nadat ik ook die studie had afgerond, ben ik voor het eerst buiten de sport gaan werken”, vervolgt Marloes. “Ik ging aan de slag bij het Instituut Fysieke Veiligheid. Toch merkte ik al snel dat ik de sport miste. Ik bleef daarom naar geschikte vacatures zoeken. Via Indeed kwam ik op werkenindesport.nl terecht, en daar ben ik toen vacatures in de gaten gaan houden. Op een vrijdagmiddag zag ik opeens een vacature van NOC*NSF voorbij komen. Organiseren, plannen, echt precies wat ik leuk vind, en ook nog in de sport! Ik heb de link opgeslagen en dacht er later nog even goed naar te kijken. Toen ik de tekst echter nog een keer doornam, zag ik dat de deadline om te reageren nog diezelfde dag was.”

Spontaan

Er moest dus snel gehandeld worden. Zoals veel sollicitanten had ook Marloes wel een ‘standaard brief’ klaarstaan. Maar dat was niet het soort brief waarmee ze op gesprek uitgenodigd zou worden, besefte ze. “Ik heb toen in heel korte tijd, ik denk tien minuten, een brief in elkaar gezet”, lacht Marloes. “Ik heb er niet lang over nagedacht en echt vanuit mijn hart gesolliciteerd. Ik vroeg laatst nog aan een collega hoe het op ze was overgekomen. Die gaf aan dat mijn passie voor de sport duidelijk sprak uit wat ik geschreven had. Juist door de snelheid waarmee het moest gebeuren kwam ik waarschijnlijk goed tot de kern en kwam het heel spontaan over. Het voordeel als de deadline diezelfde dag verstrijkt, is dat je ook niet lang hoeft te wachten op een reactie. Ik werd de week erna al gebeld met de vraag om op gesprek te komen.”

De klik was wederzijds

Marloes geeft eerlijk toe dat het ook op dat vlak niet volgens het boekje ging. “Ik ging er van uit dat er naast mij veel sollicitanten zouden worden uitgenodigd, dus ik wilde me goed voorbereiden. De vacature stond echter inmiddels niet meer online, en ik had de tekst niet opgeslagen. Via via kon ik het gelukkig nog uit de geschiedenis terughalen”, verzucht Marloes. “Ik heb toen vooral veel informatie over NOC*NSF gezocht, en over de Academie voor Sportkader waar ik solliciteerde. Het gesprek viel me niet zo moeilijk, ik was ook zo enthousiast. Er kwamen vijf mensen op het eerste gesprek. Ik vond het gesprek heel prettig, informeel, en het klikte meteen. Ik kwam van een heel formele organisatie, en hier werd ik op mijn gemak gesteld en vielen mijn zenuwen weg. Als enige kandidaat ging ik door naar de tweede ronde. De klik was wederzijds. Vijf dagen later tekende ik mijn contract en drie weken laten ging ik aan de slag. Met alles wat eigenlijk in mijn voordeel uitpakte, moet het wel echt zo zijn geweest.”

Relatieve onzekerheid

Marloes begon op 10 maart 2016 bij de Academie voor Sportkader. Ze houdt zich vooral veel bezig met het organiseren en plannen van scholingen, bijvoorbeeld voor trainers, coaches en arbitrage. Inmiddels heeft ze haar tweede jaarcontract gekregen. “En ik heb er geen seconde spijt van gehad”, aldus Marloes. “Bij mijn vorige werkgever had ik een vaste baan kunnen hebben. Toch kies ik liever voor de relatieve onzekerheid, maar wel daar waar mijn hart ligt, in de sport. Ik vind mijn functie heerlijk afwisselend en houd van de hectiek die er bij hoort. Om uit die chaos orde te kunnen scheppen en processen goed in te richten, dat biedt me veel uitdaging. Ik ben dan ook nog niet echt mee bezig met wat ik in de toekomst nog meer zou willen doen, maar ik blijf in elk geval in de sport.”

Netwerk opbouwen

Is dit dan het recept voor wie in de sport wil werken? “Ik denk dat kennis van de sport belangrijk is”, zegt Marloes. “Als je geen sportachtergrond hebt moet je er misschien ook rekening mee houden dat je niet ineens fulltime aan de slag kunt in deze sector. Probeer dan ervaring op te doen, bijvoorbeeld via vrijwilligerswerk bij je sportvereniging of via bestuurswerk. Dat helpt je om een netwerk in de sport op te bouwen. Als je wel een sportachtergrond hebt, zul je net als ik ervaren dat je vaak dezelfde mensen tegenkomt.”

Werkenindesport.nl

En werkenindesport.nl? “Nou ja, dát dus ook! Ik kijk nog steeds regelmatig op de site; leuk om te zien wat er nog meer gebeurt in de sport. En als je in de sport werkt is het ook goed om met het E-portal te werken. Ik heb daar een profiel aangemaakt en vind het super interessant om met de testen bezig te zijn en zo te ontdekken wat ik wil en kan”, besluit Marloes.

Foto: Eric Beatse