Maandag 09 augustus 2021

Bonden zetten belangrijke stappen op weg naar inclusievere sport

Iedereen moet plezier aan sport kunnen beleven. Zo staat het in het Nationaal Sportakkoord. Dat betekent onder andere dat iedereen zich thuis moet voelen in de sport en dat is helaas nog niet altijd het geval. Onderzoek toont aan dat mensen met een beperking, ouderen, mensen met een laag inkomen, de LHBTI+ gemeenschap en mensen met een migratieachtergrond over het algemeen minder sporten én zich minder thuis voelen in de sport. Dat moet veranderen. Hoe zijn sportbonden hiermee bezig? NOC*NSF stak haar licht op bij de tennisbond en Sportvisserij Nederland.

Begin dit jaar zetten 31 sportbonden hun handtekening onder het Charter Diversiteit, dat zij samen met NOC*NSF opstelden. Sindsdien ondersteunt NOC*NSF de bonden op het gebied van inclusiviteit en diversiteit, onder andere met bijeenkomsten en de inzet van procesbegeleiders. Dit alles om te komen tot een plan van aanpak eind 2021 om echt aan de slag te gaan met dit thema. Ook Sportvisserij Nederland en de KNLTB zijn voortvarend van start gegaan.

Bij Sportvisserij Nederland, een bond met meer dan 650.000 leden, viel het traject van het charter toevalligerwijs samen met eigen initiatieven om inclusiviteit en diversiteit in haar sport meer aandacht te geven. "Heel toevallig hadden we voor 2021 voor de eerste keer in ons jaarplan opgenomen dat wij met dit thema aan de slag wilden", zegt Piëtte van Hoorn, Hoofd Wedstrijden bij Sportvisserij Nederland.

"Noem het een intentieverklaring naast het charter. In dat document hadden we al vastgelegd dat er aan het einde van het jaar een plan van aanpak moest liggen om tot meer inclusiviteit en diversiteit in onze sport te komen."

'Dit traject is zeker nodig'

Sportvisserij Nederland benadrukt al langer dat sportvissen aantrekkelijk kan zijn voor een brede doelgroep. “De sport heeft van oudsher een behoorlijk mannelijk imago. Maar het is ook een heel leuke sport voor vrouwen, voor de hele familie en voor jongeren. Het Charter Diversiteit gaat echter dieper. Dat gaat niet alleen over doelgroepen, maar over diversiteit in het algemeen en over de vraag: hoe inclusief zijn wij werkelijk?  Om daar een antwoord op te vinden, hebben we dit ondersteuningstraject zeker nodig."

Ongeveer één keer per maand is er contact met de procesbegeleider vanuit NOC*NSF. Soms één-op-één en soms in een groep met min of meer vergelijkbare bonden. Van de procesbegeleider kreeg Van Hoorn het advies om binnen Sportvisserij Nederland een werkgroep te vormen.

"Vanuit het MT kregen we daar goedkeuring voor. Ik heb een groep gevormd vanuit alle geledingen van de organisatie. We hebben een mooi eerste gesprek gehad, daar kwamen echt geweldige ideeën en inzichten uit! Het MT vroeg ons echter wel het breder te trekken, ook onze zeven regiokantoren en onze achterban te betrekken."

"Ons voornemen is daarom nu om een klankbordgroep en een panel op te zetten. Het panel moet echt onze achterban vertegenwoordigen. Want wij kunnen wel bedenken welke behoeften onze leden hebben, maar hoe zien zij dat zelf? Hoe ervaart bijvoorbeeld iemand met een migratieachtergrond of iemand uit de LHBTI+-community het vissen? Wat heeft hij of zij nodig? Dat willen we horen."

Nulmeting

Om een koers uit te stippelen, is het ook belangrijk te weten wat de huidige situatie is. Hoe inclusief en divers is de sport nu? Dat vraagt enig onderzoek en dan kan een zogenoemde nulmeting van waarde zijn. “Wellicht moeten we dat eerst doen, maar dat is nog best ingewikkeld. Of we dat doen en hoe we dat dan aanpakken, daar sparren we nog over met de procesbegeleider. Vervolgens kunnen we ons plan verder ontwikkelen. We hebben wel een idee waar we heen willen met diversiteit en inclusie, maar dat is nog een vergezicht. De eventuele nulmeting en vervolgens een duidelijke visie en doelstellingen. Dat moeten we later dit jaar wel hebben vastgelegd in een plan van aanpak.”

Bron: NOC*NSF